Marian Gawalewicz

Ocena: 9.40 (Głosujących: 15)

"Prószy śnieg płatkami,
smutno, gdy jesteśmy w duszy sami.
Smutniej jeszcze, gdy trzeba iść drogą
i nie widzieć prócz nieba nikogo.
A najsmutniej, gdy droga daleka
i nikt na końcu, prócz Boga, na nas nie czeka."

Ocena: 9.14 (Głosujących: 7)

"Życie jak jesień...
coś w nim z blasków lata,
Z uśmiechów słońca
przez mgły i szarugi,
Z złotawych blasków
wśród szarego świata,
Z kwiatów, co nigdy
nie kwitną raz drugi..."